Celem projektu jest nie tylko zaprezentowanie twórczości Gomulickiego w ulubionej przez niego otwartej przestrzeni miejskiej, ale też umieszczenie jej na terenie dzielnicy Żoliborz, z którą jego rodzina związana jest od pokoleń.

Maurycy Gomulicki o projekcie: Uprawiam róż, bo naprawdę uważam, że trzeba na serio zajmować się przyjemnością, urodą i rozkoszą. I nie jest to z mojej strony namawianie do tępego egoistycznego hedonizmu tylko do rewizji wyobrażeń o tym co w świecie jest ważne. Nie zgadzam się na prymat śmierci nad życiem i cierpienia nad przyjemnością. Przyglądając się kulturze można odnieść wrażenie, że tragedia nas pobudza, a szczęście usypia. Jeżeli nawet tak jest, to może warto coś tu zmienić. Przyjemność powszechnie postrzegana jest jako coś powierzchownego. Ci którzy nie ulegają jej bezmyślnie najczęściej wietrzą w niej podstęp, wstydzą się jej. Jest taka niepoważna. Czy aby na pewno? Co jest ważne? Czy dramat człowieka jest jego jedynym paradygmatem, jedyną możliwością? Co z rajskim ogrodem? Czy gdybyśmy więcej uwagi poświęcali urodzie życia w różnych jej przejawach, analizowali i tworzyli więcej “różowych” potencjałów świat nie byłby lepszy?
Maurycy Gomulicki (rocznik 1969) artysta, grafik, fotograf, kolekcjoner, antropolog kultury popularnej, autor instalacji przestrzenych i krótkich form filmowych. Sztuki Piękne studiował w Warszawie, Barcelonie, Mediolanie i Meksyku. Swoje prace prezentował na licznych wystawach w kraju i za granicą. Konsultant i współautor projektu ABCDF – słownik wizualny Meksyku Miasta (2000-2002). W 2007 r. ukazał się album jego fotografii Warszawy W-WA, wydany przez Fundację Bęc Zmiana. Jego ostatnie realizacje na dużą skalę to Pink Bridge (San Diego Children’s Museum, 2008), Fertilty Pop (Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2008) i Perła (DTP Wigry, 2009). Aktualnie prace Gomulickiego są pokazywane w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie na wystawie Schizma. Sztuka polska lat 90. Współpracuje z warszawską Galerią LeTo. Czas dzieli pomiędzy Warszawę i Meksyk.

źródło: www.funbec.eu

19:00 DocBoat, pawilon

Od najbliższego poniedziałku, 14 września ruszają znów rejsy Na Belany. Pływać będziemy Batem Nieuchwytnym.

Łódź zabiera 12 osób.

Uwaga, godziny rejsów ulegną zmianie, ze względu na kąt słońca nad nieboskłonem, należy na bieżąco śledzić komunikaty na stronie www.jawisla.pl

Rozkład Rejsów na Belany (zbiórka 15 minut przed rejsem)
06.00 – Port Czerniakowski barka Herbatnik
08.00 – Bielany ,  na cypelku przy kolektorze Huty Warszawa, pod klasztorem kamedulskim, przy ul. Dewajtis
16.00 – Port Czerniakowski barka Herbatnik
18.00 – Bielany , na cypelku przy kolektorze Huty Warszawa, pod klasztorem kamedulskim, przy ul. Dewajtis

Rezerwacja miejsc: 503 099 975, UWAGA, ZMIANA NUMERU TELEFONU !!!
Należy się ciepło ubrać: czapki, rękawiczki, kaptury, sztormiaki naprawdę mogą się przydać. Należy założyć buty terenowe, nad rzeką może być ślisko i błotniście, a w szpilkach nie wpuszczamy!
Rejsy NA BELANY są bezpłatne dzięki dofinansowaniu projektu przez Biuro Kultury Miasta Stołecznego Warszawy w ramach Festiwalu Przemiany, którego celem jest zdobycie przez Warszawę w roku 2016 tytułu Europejskiej Stolicy Kultury.

Sobota 12 września

10:00-13:00 Czytelnia na barce
Zapraszamy wszystkich, niezależnie od płci i wieku do Czytelni na Barce. Oferujemy leżaki, oraz książki dla każdego przedziału wiekowego W naszej (nieustannie rozrastającej się) biblioteczce są między innymi: Kubuś Puchatek (w oryginale i polskim przekładzie p. Ireny Tuwim), Świerszczyki, książki o Wiśle i Warszawie oraz inne.

19:00 DocBoat (kino), barka docboat

Ostatni kadr – Argentyna/Chile, Dania, Szwecja 2008, 94’, reż. Andrťs Habegger, Festiwale: MFF Mar del Plata Argentyna 2008
DOCSDF Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych Meksyk 2009 – najlepszy document latynoamerykański

Argentyński operator, który sfilmował własną śmierć. W czerwcu 1973 roku Leonardo Henrichsen, kręcąc materiał dla szwedzkiej telewizji, został zastrzelony na ulicy w Santiago de Chile przez wojsko, popierające generałów, które parę miesięcy później obało prezydenta Allende. We wrześniu 1973 władzę objął generał Augusto Pinochet. Prezydent Allende popełnił samobójstwo. Po kilkudziesięciu latach chilijski dziennikarz Ernesto Carmona szuka sprawców tej zbrodni. Czy możliwa jest sprawiedliwość po 33 latach? Rozliczenia po chilijsku.

20:40 Arszyn – Krzysztof Topolski (koncert), barka
Krzysztof Topolski – artysta dźwiękowy, perkusista, członek PSeME – Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej. Był kuratorem projektów i warsztatów w Centrum Sztuki Współczesnej “Łaźnia” w Gdańsku (m.in. Audio-Tourism; Radio 4×4; Muzyka Współczesna dla Gospodyń Domowych; Rośliny, Owoce, Kwiatki).

Niedziela 13 września
19:00 DocBoat (kino), barka docboat
Ostatnia pora roku, Turcja 2009, 92’, reż. reż. Kazim Oz, Festiwale: Visions du Reel Nyon 2009, Paris Cinema International Film Festival 2009

Niezwykła opowieść o życiu koczowniczego ludu we wschodniej Turcji. Zimą żyją w kamiennych domach w wioskach, wiosną, gdy rodzą się jagnięta, przenoszą się z całym dobytkiem w wyższe partie gór. Tam rozbijają swoje namioty, w których wraz z rodzinami spędzają lato. Reżyser Kazim Oz był z nimi cały rok, obserwował z bliska ludzi i zwierzęta, nie zadając pytań ani nie komentując. Ale reżyser jest uczestniczącym obserwatorem: czasami jego bohaterowie zwracają się bezpośrednio do niego, opowiadając o swoim życiu w zaskakująco poufały sposób. Intymny obraz ludzi, którzy muszą ciężko pracować, by zarobić na swoje skromne życie.

21:00 DocBoat (kino), pawilon
Dzieci Wermachtu, Polska 2009, 70’, reż. Mariusz Malinowski, Festiwale: ENH Wrocław 2009
Historia synowskiej miłości. Ojciec Alojzego Lyski został w czasie wojny wcielony do Wehrmachtu. Takich Ślązaków przymusowo walczących w niemieckim mundurze było 300 tysięcy. Część z nich miała to szczęście, że mogli przedostać się na Zachodzie przez linię frontu do polskiego wojska. Ci z nich, jak Lysko, którzy nie mieli takich możliwości, ginęli na froncie wschodnim lub wracali okaleczeni z sowieckiej niewoli, aby żyć w zapomnieniu.
Strona filmu: www.dzieciwehrmachtu.pl

Miejsce – przestrzeń transFORM

Organizator: Stowarzyszenie STEP